Badend in
het bos

Badend in het bos

Toen ik met de jaarwisseling in de ardennen een boswandeling maakte, stootte ik op een desolaat plekje in het bos. Ik kom vaak in de ardennen met de jaarwisseling. De gedachte van stilte om 24u vind ik wel iets hebben. Het desolate plekje: stilte, blauwgrijze lucht en zuurstof zorgden voor een knal in mijn brains, een aha erlebnis met de punch van a-ha zelf, een kneep in mijn hart. Een warme kneep, dat kan ik je wel zeggen. Ik had ineens het gevoel: “Dit is het. Hier hangt dezelfde sfeer als de sfeer die ik voel in mijn songs. Hier moet het gebeuren.”
Maw, een kleine schets op de tijdlijn van het creatieve proces: Dan schrijf je je liedjes bijeen, blijf je stuurvrouw van je schip tot de laatste noot, maar ben je terug helemaal bij af wanneer je tot het besef komt dat het tijd is om je te gaan profileren.

Mensen houden van kernwoorden, getrechterde bulletpoints, zodat we het enigszins toch wel in een vakje kunnen stoppen. Dat is gemakkelijker, zo kunnen we gestructureerd en sneller door ons leven fietsen. We screenen en worden gescreend in minder dan een seconde. Ik ken het systeem en het daarbij gepaard gaande gephotoshop.
Iets visualiseren als graficus? Piece of cake toch? C’ est mon boulot!
Iets er mooier en leuker laten uitzien dan het in werkelijkheid is ter bevordering van verkoop of populariteit… daar heb ik mijzelf ook al menigmaal schuldig aan gemaakt. Schaamrode wangen.
Conclusie: niks moeilijker dan jezelf uitlichten. Je wil het puur. Je wil het onomfloerst. Je wil het eerlijk. Je wil dat najagen omdat je dat jezelf verschuldigd bent.
Wat moeiteloos lijkt te kloppen bij een ander, lijkt blurzone bij jezelf: een grotere kluif dan die van Kuifjes’ Bobbie.

Making an album is a journey …

Ik noteerde op een velletje papier in korte woorden wat ik belangrijk vond en wat het album voor mij moest uitstralen:
Zuurstof, dagdauw, eenvoud, stilte.
Ken je het punt nét voor je de vrieskou inademt en het heerlijke moment wanneer adem warme mist wordt? Dat wou ik dus visualiseren.
Ik noteerde: geen photoshop. Dat laten we voor 1 keer achterwege.
Ik sloeg de weg in van een bad in een bos.
Euhh… waarom een bad?
In het bad denk ik na en denk ik ook aan niks.
In het bad hoor ik gedempte geluiden.
Daar is alles zachter, liever ook & onbedekt.
Met de hulp van enkele creatieve vrienden trokken we op 27 januari 2018 naar datzelfde desolaat plekje in het bos. Onder barre temperaturen reden we het bad met een Quad tot diep in het bos tot het desolate plekje. Het was koud, erg koud. Maar vanbinnen had ik het warm.
Zo viel alles op zijn plaats.

 

Met oprechte dank aan:
Kristof Van Rentergem: fotograaf, regie, design & mosbeheer
Tom Lauwers: video
Gregory Vlieghe: fotograaf
Amber Bultinck: styliste/visagiste
Sarah Cappaert: zwanger zanger 😉 en zus
Arne Bauwens: Forceman, Smokemaker
Juri Simoen: Forceman
Kurt Yde: Beheerder uitvalsbasis
Annie Vandecasteele: catering
Léonie, Manon, Emerick: ons warme vuur.

BewarenBewaren